Follow by Email

zaterdag 15 april 2017

haartjes eraf

Dinsdag avond 11 maart om 19 uur was de avond dat mijn haartjes eraf gingen.
Bewust ervoor gekozen om de haren eraf te halen voordat het er zelf uit viel.
Ik wilde niet dat moment afwachten. 

In de ochtend onder de douche bewust afscheid genomen, maskertje nog in mijn haar gedaan. En ook gezegd "tot ziens". Het is gelukkig niet definitief.
Daarna mijn haartjes geföhnd en klaar voor de laatste dag met eigen haar.

Foto na het douchen.


Ik moet zeggen dat ik wel tegen de avond op zag. Maar gelukkig waren een hoop mensen mee Wouter, mijn ouders en mijn zusje. En de dag zelf werd mooi ingevuld door vriendinnetjes, Eelkje en Jannieka. Heerlijk die afleiding.
Jannieka en ik

Eelkje en ik

Magda(een goede vriendin)paste op Bram en Koen,wat ben ik toch gezegend met zoveel lieve vriendinnen om mij heen !!!!!!!💗
De kids die voor het laatst even door mijn haar woelde toen ik vertrok. Het was goed.

Aangekomen in de pruikenwinkel ( Comfort haarwerk ) werden we hartelijk ontvangen door de eigenaresse Monique.
Ik besefte mij dat we nog niet hadden gebeden met elkaar voordat we dit "dingetje' gingen doen. En ik vroeg aan Monique of we die ruimte even mochten nemen "tuurlijk zei ze het is jouw moment". Mijn vader ging voor en het maakte mij en ons zo sterk !!!! 

Daarna mocht ik meteen plaats nemen in de kappersstoel. Wouter zat naast mij, mijn ouders achter mij en Mirjam mijn zusje liep om ons heen foto's te maken. Ik had met Monique afgesproken dat als ze ging beginnen dat ze ook niet halverwege ging stoppen. Ze begon heel netjes met eerst een vlechtje van mijn haar te maken, die ik graag wilde bewaren. Daarna ging de tondeuse aan (rot geluid) en begon ze van achteren naar voren te werken, en hoe meer ze dichterbij mijn gezicht kwam hoe moeilijker ik het vond. Traantjes werden gelaten en het was goed.
Maar ik was zeer verbaast toen het er echt af was, want om heel eerlijk te zijn vind ik het mij wel stoer staan !!! Ha ha ha wie had dat gedacht "G.I-Esther" of Sinead O'Esther.
Met een lach en een traan hebben we het met elkaar omarmt, de nieuwe look.
Mijn moeder zei: (wat ik zo hartverscheurend vond) "Esther ik heb je nog nooit kaal gezien, als baby had je al haar en dat is nooit uitgevallen". Ik kon haar op mijn beurt weer bedanken dat ze mij als baby zo goed heeft gedraaid met mijn koppie, nu kom ik er achter dat ik een mooi bol hoofd heb ;)
Na het kopje koffie werden we wat meliger, en hebben mijn ouders nog 2 mooie pruiken gepast (helaas ik kreeg geen toestemming om hier foto's van te plaatsen) hi hi.


Mijn haar



Mijn mama en ik

Mijn papa en ik

Ik met mijn cavia en op de achtergrond mijn lieve zusje

Het is geen scherpe foto maar ik vond mij hier stralen!!!


* Monique bedankt voor de ruimte die je ons hebt gegeven op die avond. Bedankt dat we zo ons eigen moment konden creëren. Je bent een toppertje. Dankbaar dat je op mijn pad bent gekomen.

En toen op weg naar huis, met de pruik op... Achterop bij mijn vader.
Vreemd, want voor je gevoel kan iedereen het zien, en vliegt die cavia zo van je hoofd af. Maar dat was gelukkig niet zo, zat tussen mijn oren.
Thuisgekomen kwamen Bram en Koen al snel naar beneden, de spanning was te groot, konden niet in slaap komen. Koen dacht dat mijn haren er niet af waren, zag niet het verschil tussen pruik en mijn eigen haar. 
Maar de cavia moest natuurlijk snel af want ze waren reuze nieuwsgierig. Ik deed hem af, en de kinderen reageerde heel lief, ze vonden het niet raar ze gingen meteen over mijn zachte stoppeltjes aaien. Het was oké. Ze vonden het mooi en stoer.





Nu zijn we weer wat dagen verder. Mama heeft geen haar, en de cavia gaat bij binnenkomst op de pruikenstandaard. En ik heb of een mutsje op of een sjaal op mijn hoofd. Maar vaak genoeg loop ik ook met mijn blote bolletje door het huis. Ik heb er zelf ook geen moeite mee. En ik denk ook omdat ik er zelf geen problemen mee heb en dat uitstraal geef ik dat ook door naar mijn kids.
En ook naar Wouter, ook al is het voor hem als man een heel ander proces. Samen zeker een traantje opgelaten, ook omdat de kanker nu zo zichtbaar is. Maar ook hij geeft mij regelmatig een aaitje over mijn bol en ik zie aan zijn ogen dat hij niet anders naar mij kijkt, geen afkeer. Hij vind mij nog mooi,en met trotse verliefde ogen kijkt hij mij nog aan.
Ik ben een gezegende vrouw.






7 opmerkingen:

  1. Hi Esther, je G.I. Jane look staat je inderdaad hartstikke goed. Je hebt er een mooi koppie voor. Niks om je voor te schamen en dat doe je gelukkig ook helemaal niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. G.I.Beauty!!!! Wat ben je toch een sterke powervrouw. Ik denk regelmatig aan je, mooi dat je je reis op deze manier deelt, ik blijf voor je bidden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Respect voor je wijfie...en het is eerlijk: het kalenderjaar koppie misstaat je niet. Straks groeit je haar en wil Wouter alleen nog maar graag een kort kopje zien ������

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zeker een mooi koppie zo!! Sterkte weer voor straks..

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Esther met of zonder haar, het staat je allebij.
    Ik denk en bid voor je.

    BeantwoordenVerwijderen